Kabare ve revü, açıklandı

İki kelime, sık sık karıştırılır

Kabare ve revü iç içe geçer ve birçok gösteri her iki kelimeyi de kullanır. Geniş anlamıyla kabare; müzik, şarkı, dans, şiir okuma veya dramadan oluşan, seyircinin masalarda oturduğu, çoğu zaman yemek yiyip içtiği ve genellikle bir sunucu tarafından takdim edilen teatral bir eğlencedir. Revü ise, üstünde her şeyi kapsayan bir hikâye olmayan, genel bir tema etrafında bir araya getirilmiş, müzik, dans ve skeçlerden oluşan çok bölümlü bir gösteridir. Prag'daki bir on yıllar gösterisi, çizginin revü tarafında yer alır: bir temayla birbirine bağlanan numaralar ve salonda yemek masaları.

Kabare kelimesinin nereden geldiği

Kelime çok eski. Küçük bir oda anlamına gelen Picard veya Walloon sözcüklerinden geliyor ve yazılı bir kullanımı 1275'te Tournai'de görülüyor. Orta Felemenkçede ucuz bir han veya restoran anlamına geliyordu. Paris'te kabareler on beşinci yüzyılın sonlarında var olmuştu ve meyhanelerden farklıydılar çünkü şarap kadar yemek de servis ediyorlardı, masa örtüsü üzerinde, tabak başına ücretlendirilerek. Molière ve Racine gibi yazarların burada buluştukları bilinir. Eğlence daha sonra geldi.

Paris ve ilk modern kabare

Le Chat Noir, 1881'de Montmartre'ta impresaryo Rodolphe Salis tarafından kuruldu ve ilk modern kabare olarak kabul edilir. Müşteriler masalarda oturup içkilerini yudumlarken sahnede bir varyete gösterisi sunulur, sunucu ise tanınmış konuklarla şakalaşırdı. Salis'in kendisi de gösterileri, dönemin zenginlerini ve politikacılarını alaya alan monologlarla açardı. Paris'te 1862'den itibaren müzikhol gösterileri başladı; daha gösterişli kostümler, şarkılar ve danslarla sürdü, yirminci yüzyılda sinemanın rekabeti onları giderek daha büyük gösterilere yöneltti.

Berlin ve Kabarett

Alman Kabarett geleneği 1901'de Ernst von Wolzogen'in Berlin'de Überbrettl'i açmasıyla başladı; aynı yıl Münih'in Elf Scharfrichter topluluğu da kuruldu. Sansür, Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar sanatçıların söyleyebileceklerini kısıtladı. 1920'lerde Kabarett, Fransız modelinin samimi atmosferini koruyarak siyasi hiciv ve kara mizahıyla tanınan bir altın çağ yaşadı. Almanların bugün hâlâ bu kelimeye yüklediği anlam, işte bu hiciv geleneğidir; bu yüzden bazı ziyaretçiler afişte cabaret kelimesini görünce skeçler ve şakalar bekler.

Revünün altın yılları

Revünün kökleri 1800'lerin popüler eğlence kültürüne uzanır ve altın yıllarını 1916 ile 1932 arasında yaşamıştır. Fransızca kelime, güncel olayların derlemesi anlamındaki "review"dan gelir ve Florenz Ziegfeld 1907'den itibaren Fransızca yazımı yaygınlaştırdı. Revüler en çok görsel gösterişleriyle tanınırdı; solo performanslar dans topluluklarıyla dönüşümlü olarak sunulur, ancak çoğu zaman güncel figürleri ve modaları da hicvederdi. Irving Berlin ve George Gershwin gibi besteciler ve söz yazarları revüler için eser kaleme aldı.

Çoğu kişinin gözünde canlanan Berlin kabaresi

Ziyaretçiler cabaret kelimesini duyduğunda, çoğu Kander ve Ebb'in Broadway müzikali Cabaret'nin Weimar Berlin'ini hayal eder; bu müzikal Christopher Isherwood'un Goodbye to Berlin romanına dayanır. Hikâye, Alman Kabarett'in en keskin döneminde, Nazi partisinin 1933'ten sonra onu bastırmaya başlamasından ve Almanca konuşan kabare sanatçılarının çoğunun sürgüne gitmesinden önceki yıllarda geçer. Bu güçlü bir imgedir, ama tek bir şehri tek bir anda anlatır. Bugün uluslararası izleyicilere yönelik revü gösterileri, o dumanlı ve siyasi salondan çok müzikholün görsel gösterişine dayanır.

Bu, akşamınız için ne anlama geliyor

Farkı bilmek beklentileri netleştirir. Hicivci bir kabare dile ve yerel siyasete dayanır; bir revü ise kostüme, müziğe ve harekete dayanır ve diller arası yol alır. Prag'ın merkezindeki onlarca yıllık gösteri ikinci aileye aittir; bu yüzden uluslararası ziyaretçiler tek kelime Çekçe bilmeden onu takip edebilir. Masalar ve isteğe bağlı akşam yemeği kabare geleneğinden ödünç alınmıştır; büyük topluluk numaraları ise revüden gelir. Gösterinin kendisine dair rehber; koltukları, akşam yemeğini ve zamanlamayı kapsar.

Sonraki: Prague cabaret show: değer mi?